Drukuj

Historia zawodu radcy prawnego

Historia zawodu radcy prawnego rozpoczęła się 13 grudnia 1961 r., wraz z chwilą uchwalenia przez Radę Ministrów uchwały dotyczącej obsługi prawnej przedsiębiorstw państwowych, zjednoczeń oraz banków państwowych. Uchwała ta nakazywała korzystanie wyłącznie z usług prawnych radców prawnych zatrudnianych przez te podmioty. Dwa lata później pozbawiono adwokatów prawa świadczenia usług wobec państwowych jednostek gospodarczych, a świadczenie wymienionych usług stało się domeną radców prawnych.

W 1982 r. Sejm uchwalił ustawę o radcach prawnych, określając zasady wykonywania obsługi prawnej przez radców prawnych, jej organizację oraz legitymizując działania samorządu radców prawnych. Datę tę można uznać za kamień węgielny w tworzeniu samego zawodu radcy prawnego jak i struktury samorządu.

Za ostatni etap tworzenia zawodu radcy prawnego uważa się uchwalenie ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej, która w art. 24 wymieniała udzielanie pomocy prawnej jako jeden z rodzajów działalności gospodarczej, świadczonej na rzecz podmiotów gospodarczych.

W 1989 r. przyznano samorządowi radców prawnych kompetencje do prowadzenia aplikacji oraz dokonywania wpisów i prowadzenia list radców prawnych.

Zasadniczą zmianę w funkcjonowaniu zawodu wprowadziła ustawa z dnia 30.08.2014 r. Od lipca 2015 r. radca prawny będzie uprawniony do występowania procesie karnym jako obrońca strony.